Psalm 22 vers 7
Psalmberijming 1773 · vers 7 van 16
Zij rukken aan, met opgesperden mond,
Gelijk een leeuw, al brullend in het rond.
Ik vloei daarheen als waatren op den grond,
Die zich verspreiden.
Mijn beendren zijn in mij vaneen gescheiden,
O doodlijk uur, Wat hitte doet mij branden!
Mijn hart is week, en smelt in d' ingewanden,
Als was voor 't vuur.
Lees de hele Psalm 22 met alle 16 verzen, of bekijk Nieuwe berijming 1973 . Let op: de verzen zijn per bundel anders genummerd.